Ernst Sieglin (1848–1927) rozpoczyna w Akwizgranie produkcję proszku mydlanego. We współpracy z dr Richardem Thomsonem z Bradford udaje mu się opracować recepturę mydła w proszku. W 1880 roku Sieglin uzyskuje wyłączność na sprzedaż nowego produktu w Niemczech, Holandii i Belgii. W 1929 roku Henkel nabędzie udziały w düsseldorfskiej firmie dr Thomsona, Seifenpulver GmbH, a w 1933 roku przejmie ją na własność.

Na rynku niemieckim pojawia się pierwszy markowy detergent: Soda Wybielająca Henkla (Bleich-Soda). Produkt ten – sprzedawany po przystępnej cenie w dużych, papierowych torbach – był rezultatem badań Fritza Henkla nad możliwościami połączenia szkła wodnego oraz sody. Dostawcą sody była firma Matthes & Weber z Duisburga, którą Henkel przejmie w 1917 roku i sprzeda w 1994 roku.

Henkel przenosi firmę do Düsseldorfu ze względu na lepsze połączenia komunikacyjne i większy rynek zbytu. Miasto to jest bramą wjazdową do Zagłębia Ruhry, najważniejszego rejonu przemysłowego Niemiec w XIX i XX wieku.

Fritz Henkel zostaje wpisany do rejestru handlowego jako wyłączny właściciel firmy. Popyt na Sodę Wybielającą Henkla jest tak wielki, że w przeciągu zaledwie roku moce produkcyjne fabryki Henkla, ulokowanej w wynajmowanych pomieszczeniach przy Schützenstrasse w Dusseldorfie, okazują się niewystarczające. Fritz Henkel podejmuje decyzję o budowie fabryki z własną bocznicą kolejową.

Ernst Sieglin sprzedaje swój wyróbw opakowaniach po stałej cenie pod nazwą „Dr Thompson's Seifen-Pulver – Marke Schwan”. Jest to jeden z pierwszych, markowych detergentów na rynku niemieckim.

W Hanowerze Ferdynand Sichel (1859–1930) opracowuje pierwszy na świecie klej do mocowania elementów dekoracyjnych w postaci gotowej do użycia. Hanowerska firma Sichel Werke AG zostanie przejęta przez Henkla w 1962 roku.

Theodor Böhme zakłada w mieście Chemnitz przedsiębiorstwo handlujące środkami farmaceutycznymi, barwnikami i produktami technicznymi. W 1902 roku rozpoczyna produkcję pasty do polerowania podłóg pod marką Cirine, a w 1906 roku buduje fabrykę sulfonowanych olejów i tłuszczów. W 1935 roku Henkel nabywa udziały w firmie Böhme Fettchemie z siedzibą w Chemnitz, by przejąć ją w pełni na własność w 1941 roku.

Z końcem czerwca dziewiętnastu pracowników fabryki Henkla zostało zobowiązanych do przystąpienia do Funduszu Pomocowego dla Robotników w Düsseldorfie (Allgemeine Fabrikarbeiter-Unterstützungskasse). W 1883 roku w Niemczech wprowadzony zostaje system powszechnych ubezpieczeń zdrowotnych, zaś rok później roku powstaje Kasa Chorych w Düsseldorfie (Gemeinsame Orts-Krankenkasse Düsseldorf), do której przystępują robotnicy ze wszystkich fabryk.

Dążąc do poprawy płynności i bardziej efektywnego wykorzystania pracy przedstawicieli handlowych, Fritz Henkel podejmuje decyzję o poszerzeniu oferowanego asortymentu o inne wyroby. W 1884 roku firma rozpoczyna sprzedaż ultramaryny koloryzującej (środka nadającego tkaninom niebieski odcień), płynu czyszczącego, pomady do czyszczenia, ekstraktu wołowego i brylantyny do włosów.

Chcąc w jeszcze większym stopniu uniezależnić się od dostawców surowców oraz produkować własne szkło wodne wysokiej jakości, Fritz Henkel odkupuje od swoich byłych wspólników fabrykę Rheinische Wasserglasfabrik, po czym przenosi ją w całości do Düsseldorfu.

W berlińskiej dzielnicy Grünau powstaje fabryka chemiczna Landshoff & Meyer, która po drugiej wojnie światowej zostaje przeniesiona do Illertissen w Bawarii. W 1986 roku Henkel zakupi w niej pakiet udziałów.

Henkel uczestniczy po raz pierwszy w międzynarodowej wystawie przemysłowej w Antwerpii, a w 1886 roku otrzymuje wyróżnienie.

Henkel przystępuje do powstałego w Cesarstwie Niemieckim systemu ubezpieczeń dla pracowników przemysłu chemicznego (Berufsgenossenschaft der Chemischen Industrie).

Początek uruchomienia procesów pakowania i sprzedaży Herbaty Henkla (Henkel's Thee) na międzynarodowym rynku – działalności, którą firma będzie prowadzić do 1913 roku. Henkel's Thee – pierwsza w Niemczech markowa herbata – oferowana była w ozdobnych puszkach chroniących przed utratą aromatu. W owych czasach herbatę zazwyczaj przechowywano i sprzedawano luzem, co oznaczało szybką utratę walorów smakowych i zapachowych. W szczytowym okresie, sprzedaż herbaty odpowiadała za ponad dziesięć procent obrotów firmy.

Ferdynand Sichel opracowuje pierwszy gotowy klej do tapet. Klej dekoracyjny z 1881 roku i klej do tapet Sichela w krótkim czasie zrewolucjonizowały rzemiosło, znacząco zwiększając wydajność pracy.

Düsseldorfska fabryka Henkla powiększa się o kolejny piec do wyrobu szkła wodnego. Każdego tygodnia jeden tego typu piec pochłaniał 20 ton piasku, 10 ton sody i 20 ton węgla. Przygotowanie tych surowców odbywało się ręcznie, co oznaczało ciężką pracę w warunkach dużego zapylenia.

Henkel zawiera pierwsze transakcje z klientami z Holandii i Szwajcarii.

Druga połowa XIX wieku epokową zmianę w systemie dystrybucji Henkla za sprawą tzw. terenowych okręgów handlowych. Klienci odwiedzani są cztery razy do roku. Działalność przedstawicieli handlowych początkowo koncentruje się na niemieckim wybrzeżu Bałtyku, ale z czasem rozszerza się na wschodnią i środkową część Niemiec. W 1896 roku Henkel ma już przedstawicieli handlowych w całym kraju.

Firma R. Thompson & Co zmienia nazwę na Ernst Sieglin, Fabrik von Dr. Thompsons' Seifenpulver („Ernst Sieglin, Fabryka proszku mydlanego dr. Thompsona”). W 1896 roku Sieglin buduje fabrykę w Düsseldorfie przy Erkratherstrasse. Dziś w tym miejscu mieszczą się linie produkcyjne Thompson-Siegel oraz biura Henkel Bautechnik.

Sichel poszerza asortyment o apretury tkanin, techniczne produkty konsumenckie oraz kleje do różnych zastosowań rzemieślniczych i przemysłowych. W 1896 roku Ferdynand Sichel przenosi swoją firmę do miejscowości Limmer pod Hanowerem. Dziś produkuje się tam produkty marki Pritt.

Henkel nawiązuje pierwsze kontakty handlowe w Anglii i we Włoszech.

17-letni Fritz Henkel junior (1875–1930) zatrudnia się w firmie jako stażysta, a po zakończeniu nauki staje się prawą ręką ojca w sprawach handlowych. Firma zawdzięcza mu stworzenie solidnych podstaw działalności w branży markowych produktów, udoskonalenie już i tak dobrze funkcjonującej strategii reklamowej oraz rozwój sieci sprzedaży.

Fabryka Henkla przy Gerresheimerstrasse w Düsseldorfie zostaje podłączona do nowego systemu kanalizacji miejskiej. Ukształtowanie terenu uniemożliwia jednak budowę bocznicy kolejowej, z którą Fritz Henkel wiązał wielkie nadzieje.

Nazwa „Henkel's Bleich-Soda” zostaje zarejestrowana jako znak handlowy. W owym czasie produkty Henkla sprzedawane są już w 280 miastach w całym Cesarstwie Niemieckim.

Transport surowców i gotowych wyrobów Henkla odbywał się powozami ciągniętymi przez konie. Problemy, jakie się z tym wiązały, jak również zasady leżące u podstaw polityki firmy,skłoniły Fritza Henkla do planowania kolejnej zmiany siedziby. Celem było znalezienie lokalizacji stwarzającej warunki do dalszego rozwoju oraz dającej upragniony dostęp do traktów kolejowych i morskich.

Henkel opracowuje nawóz potasowy Martellin, będący produktem ubocznym procesu produkcji szkła wodnego. Wyrób ten pojawia się na rynku w 1898 roku i znajduje zastosowanie głównie w uprawie tytoniu, chmielu oraz przy produkcji wina.

Hans Schwarzkopf (1874–1921) tworzy firmę Schwarzkopf – późniejszego giganta niemieckiego rynku kosmetycznego – poprzez przejęcie drogerii i perfumerii w berlińskiej dzielnicy Charlottenburg. Henkel przejmie Schwarzkopfa w 1995 roku.

W niemieckim mieście Mannheim przedsiębiorca Theodor Ross (1868–1939) zakłada firmę produkującą techniczne wyroby konsumenckie; początkowo jej asortyment tworzą środki czystości i pielęgnacji do zastosowań w domu i w przemyśle. Powstała w jej miejsce firma Teroson z siedzibą w Heidelbergu zostanie przejęta przez Henkla w 1991 roku.

W mieście Geestemünde powstaje spółka Transiederei Pust & Neynaber. Po przejęciu w 1968 roku spółki Oscar Neynaber & Co AG z siedzibą niedaleko Loxstedt Henkel staje się liderem rynku smarów na potrzeby przetwórstwa PVC.

Fritz Henkel kupuje działkę o powierzchni 54.846 m2 we wsi Holthausen na południe od Düsseldorfu.
22 lipca zostaje położony kamień węgielny pod budowę kompleksu złożonego z fabryki sody wybielającej, fabryki szkła wodnego, kotłowni, warsztatów i budynku biurowego.

Roczna sprzedaż produktów pod trzema sztandarowymi markami Henkla – Henkel’s Bleich-Soda (Soda Wybielająca Henkla), Henkel’s Thee (Herbata Henkla) i Martellin – przekracza granicę miliona marek. Głównym odbiorcą szkła wodnego jest firma Degussa.

W ofercie pojawia się nawóz do kwiatów, który produkowany jest do 1917 roku. Tajemnica jego sukcesu tkwi w bogatej zawartości azotu, kwasu fosforowego i rozpuszczalnej krzemionki.

Od 1900 roku niezagospodarowane tereny fabryki służą za miejsce testowania formuł nawozów sztucznych.

Schwarzkopf wprowadza na niemiecki rynek pierwszy proszek do mycia włosów: Schaumpon z charakterystycznym profilem „czarnej głowy”. Dotychczas do mycia włosów używano zwykłego mydła lub kosztownych olejków. W maju 1904 roku logo Schwarzkopfa zostaje zarejestrowane jako znak handlowy w Niemieckim Urzędzie Patentowym.

W Kolonii przedsiębiorcy Eugen Wolff i Oskar Siegel zakładają Chemische Fabrik Siegel & Co. W 1966 roku firma ta, przemianowana w międzyczasie na Sidol-Werk Siegel & Co (od nazwy najbardziej znanego produktu), zawrze umowę o współpracy ze spółką Thompson, a w 1969 roku nastąpi ich połączenie w jedno przedsiębiorstwo pod nazwą Thompson-Siegel GmbH.

We Francji powstaje marka Diadermine. Z uwagi na wysoką skuteczność produkty do pielęgnacji twarzy Diadermine są do 1950 roku sprzedawane wyłącznie w aptekach. W 1981 marka ta zdobywa inne rynki europejskie. Od 1980 jest własnością Henkla.

25 lipca Fritz Henkel junior uzyskuje status wspólnika. Henkel przyjmuje formę spółki jawnej. W owym czasie fabryka w Holthausen zatrudnia 110 pracowników.

Henkel rozpoczyna badania chemiczne w zakresie środków do prania i wybielania oraz nadtlenków. Chemik Hermann Weber, znajomy ze studiów Hugo Henkla, podejmuje się zbadania możliwości zastosowania soli tlenowych jako środków wybielających w proszku do prania.

W niemieckim mieście Minden powstaje spółka Cordes & Co GmbH zajmująca się produkcją klejów. W późniejszych latach będzie się specjalizować przede wszystkim w klejach dyspersyjnych do tapetowania na bazie żywicy syntetycznej. W 1970 roku spółka Cordes staje się częścią firmy Henkel.

W ciągu sześciu lat od powstania fabryki w Holthausen podwojeniu uległy zarówno obroty, jak i liczba pracowników Henkla – do 2 milionów marek i 224 osób.

Czerwiec to miesiąc narodzin Persila, pierwszego samoczynnego proszku do prania na świecie. Persil zrewolucjonizował życie gospodyń domowych, kładąc kres tarom do prania i wybielaniu. Dzięki niemu wystarczało jedno gotowanie, aby otrzymać śnieżnobiałą biel.

Jesienią 1907 roku Thompson wprowadza na rynek proszek mydlany na bazie ozonu pod nazwą Ozonit (później zmienioną na Ozonil), który jednak nie był w stanie zagrozić dominującej pozycji Persila.

W Newark w USA powstaje spółka National Red Oil & Soap Company, później przemianowana na Nopco Chemicals. Jej pierwszym produktem jest sulfonowany olej roślinny do barwienia tkanin. Nopco staje się częścią Henkla w 1987 roku.

Sukces Persilu przechodzi wszelkie oczekiwania: roczna produkcja wzrasta do 4,7 tysięcy ton! W lipcu rusza nowa fabryka mydła, do użytku wchodzi pierwsza podwójna maszyna pakująca, a z USA sprowadzona zostaje maszyna do zabijania gwoździami skrzyń. W przeciągu zaledwie roku liczba pracowników rośnie o pięćdziesiąt procent do 485 osób.

Jednocześnie rusza sprzedaż eksportowa Persilu. Firma Albert Blum & Co staje się głównym przedstawicielem Henkla w Szwajcarii.

Asortyment Schwarzkopfa obejmuje trzy rodzaje Schaumponu (na bazie jajka, dziegciu i rumianku) oraz proszek do zębów.

Henkel buduje fabrykę kwasów tłuszczowych, późniejszą „fabrykę oleju”. W grudniu firma uruchamia pierwszą własną fabrykę hydrolizy tłuszczów działającą w oparciu o proces Twitchella.

Henkel zawiera umowy licencyjne na produkcję Persila z francuską spółką Société d'Electro Chimie i angielską fabryką mydła Joseph Crosfields & Sons Ltd. Fabryki Persilu w Anglii i we Francji zostaną przejęte przez Unilevera.

15 kwietnia powstaje Zakładowa Straż Pożarna złożona z 25 ochotników. Pierwszy zawodowy strażak zasilił jej szeregi w 1913 roku, a rok później na pełny etat zostało zatrudnionych dodatkowych trzech.

Rusza pierwszy zakład ekstrakcji olejów Henkla. Firma sprzedaje produkty uboczne procesu ekstrakcji jako paszę zwierzęcą pod marką Henkel's Palmkernschrot (śruta palmowa) oraz Henkel's Sojaschrot (śruta sojowa). Henkel buduje także nową fabrykę opakowań tekturowych oraz pralnię doświadczalną. Pierwsza lokomotywa, nazwana „Persilem”, przejechała 2,5-kilometrowy odcinek, ciągnąc 13 wagonów towarowych i 8 kontenerów.

Produkcja fabryki w Düsseldorfie-Holthausen wzrasta do 49 890 ton. Zaledwie pięć lat po pojawieniu się na rynku, wytwarzany w ilości 19 750 ton Persil stanowi 40% ogólnej produkcji.

Liczba pracowników rośnie o kolejne 89 osób i wynosi 1 024. Ponad połowę stanowią kobiety.

W fabryce powstaje punkt pierwszej pomocy z pielęgniarką zatrudnioną na pełen etat. W poprzednich latach Henkel stworzył boiska do gier i sportów, aby zachęcić pracowników do aktywnego spędzania przerw w pracy. Podczas przerw obiadowych żeńska część personelu ma też możliwość uczestniczenia w organizowanych na terenie fabryki zajęciach szkoły gospodarstwa domowego.

29 stycznia powstaje pierwsza spółka zależna Henkla: Henkel & Cie AG z siedzibą w Pratteln w Szwajcarii. Do 1923 roku jest to jedyny podmiot zależny Henkla poza granicami Niemiec.

W Düsseldorfie chemik Otto Kossack rozpoczyna produkcję klejów i szerokiej gamy środków do sprzątania domu. W 1925 roku Kossack-Chemie przejmuje przedsiębiorstwo Hooco-AG wraz ze słynną na niemieckim rynku marką past do parkietów Dompfaff. Kossack stanie się częścią koncernu Henkla w 1967 roku.

W Oakland w Kalifornii powstaje spółka The Clorox Company. Dziś Clorox to jeden z wiodących amerykańskich dostawców produktów konsumenckich. W 1974 roku Henkel nabywa udziały w firmie Clorox w celu usprawnienia produkcji i sprzedaży swoich produktów dla odbiorców indywidualnych i hurtowych w USA, Kanadzie oraz Portoryko.

26-letni Niemiec Gerhard Collardin zawiązuje w Barcelonie spółkę pod nazwą FAGESCO (Fabricacion General Española de Colores, Gerardo Collardin SA). W 1925 roku zakłada kolejne przedsiębiorstwo: Farbwerke Ardinit GmbH z siedzibą w Schönbach w niemieckim landzie Hesja. W 1956 roku Henkel przejmie całość udziałów w Ardinit GmbH.

James H. Gravell zakłada spółkę American Chemical Paint Company z siedzibą w Filadelfii. Jej pierwszym produktem jest Deoxidine, inhibitor rdzy do zastosowań w przemyśle motoryzacyjnym. W 1980 roku Henkel przejmie tę amerykańską spółkę (wówczas przemianowaną na Amchem Products Inc. z siedzibą w Ambler w Pensylwanii) od Union Carbide.

Sukces henklowskich produktów powoduje konieczność budowy nowej fabryki sody wybielającej na terenie zakładu w Holthausen. Rusza nowa kotłownia z trzema kotłami parowymi. Zużycie energii rośnie równie szybko jak sprzedaż.

Wybuch wojny pierwszego sierpnia powoduje niedobór surowców, co groziło zakłóceniem dostaw klejów. Laboratorium Henkla przeprowadza pierwsze testy zamienników klejów produkowanych na bazie szkła wodnego.

Kończy się budowa odgałęzienia Kanału Mittelland w hanowerskiej dzielnicy Linden. Powstaje przystań przy fabryce Sichela, do której ponadto doprowadzona zostaje bocznica kolejowa.

Henkel buduje nową fabrykę szkła wodnego w Holthausen, która działa do dziś. Od 1 września, z uwagi na niedobory surowców i rządowe ograniczenia w zakresie produkcji tłuszczów, Persil dostępny jest jedynie w wersji „wojennej” – bez dodatku mydła.

W mieście Rodleben powstaje spółka Tetralin GmbH specjalizująca się w produkcji paliwa do łodzi podwodnych. W 1934 roku Henkel przejmie całość udziałów w przedsiębiorstwie powstałym w jej miejsce: Deutsche Hydrierwerke AG (znanym pod skróconą nazwą DEHYDAG).

Henkel przejmuje całość udziałów w spółce Matthes & Weber. Fabryka sody z Duisburga staje się w ten sposób pierwszym podmiotem zależnym Henkla na terytorium Niemiec. W 1994 roku Henkel sprzeda ją spółce D. George Harris & Associates z Nowego Jorku.

Z uwagi na niedobór surowców odpowiedniej jakości berlińska fabryka Schwarzkopfa zawiesza działalność.

Henkel zawiesza produkcję Persila i zastępuje go „wojennym” proszkiem do prania. Na rynek wchodzi Sil, środek do płukania.

W Rodleben wyprodukowany zostaje sulfonian tetraliny, pierwszy syntetyczny surfaktant (substancja powierzchniowo czynna).

Właściciele Henkel OHG – założyciel firmy Fritz Henkel wraz z dwoma synami i córką – powołują ośmioosobowy komitet zarządzający, który przejmuje część ich obowiązków i otrzymuje zadanie kierowania firmą. Powstaje nowoczesna struktura zarządzania z wyraźnym podziałem obowiązków.

Fabryka Henkla w Holthausen zatrudnia 2 138 osób. Podczas wojny 604 pracowników otrzymało powołanie do wojska; 71 spośród nich straciło życie.

Henklowska Bleich-Soda zostaje przemianowana na Henko. Trzy detergenty Henkla spełniają wszystkie wymogi klasycznego cyklu prania: Henko służy do namaczania, Persil do prania, a Sil do płukania.

4 sierpnia w Genthin, mieście między Magdeburgiem i Berlinem, położony zostaje kamień węgielny pod budowę fabryki Henkel GmbH Genthin. W latach dwudziestych XX wieku powstaje tu najnowocześniejszy zakład produkcji detergentów w Niemczech. W 1945 podlega on wywłaszczeniu, w 1949 roku zostaje przekształcony w przedsiębiorstwo państwowe (VEB). W 1990 roku Henkel odkupuje zakład.

William Pohl otwiera w Bonn fabrykę Kepec Chemische Fabrik GmbH, która wprowadza na rynek innowacyjne produkty, głównie w dziedzinie garbarstwa. Po przejęciu przez Henkla w 1973 roku (wraz ze spółką siostrzaną w amerykańskim stanie Wisconsin) Kepec z siedzibą w Siegburgu koło Bonn zdobędzie sławę jako ekspert w dziedzinie organicznych chemikaliów specjalistycznych.

Narodziny Białej Damy (Weisse Dame), najsłynniejszej postaci reklamowej, wykorzystywanej w reklamachj marki Persil. Była wszechobecna do lat sześćdziesiątych XX wieku: można ją było zobaczyć na plakatach, emaliowanych szyldach, szczytach dachów i zegarach ulicznych.

W pierwszych miesiącach roku Henkel rozpoczyna produkcję klejów na własny użytek (do papieru, tektury i opakowań).

L. L. Grombach i Max Einstein zakładają spółkę Standard Chemical Products Inc. z siedzibą w Hoboken w amerykańskim stanie New Jersey, specjalizującą się w produkcji środków chemicznych na potrzeby przemysłu tekstylnego. W 1960 roku przedsiębiorstwo zostaje przejęte przez Henkla wraz z powstałym w międzyczasie działem produkcji klejów.

Henkel współzakłada, a w 1924 roku przejmuje na własność spółkę Holzwerke Zapfendorf AG z siedzibą w Norymberdze. Działania te, obejmujące również przejęcie na przestrzeni lat szeregu fabryk papieru, wpisują się w strategię uniezależniania firmy od dostawców.

26 czerwca Henkel po raz pierwszy sprzedaje klej innemu przedsiębiorstwu. Ambicje firmy nie ograniczają się do branży opakowań, Henkel chce także podbić zdominowany przez Sichela rynek dekoracji wnętrz i tapet.

W Kopenhadze powstaje Henkel & Co AS, pierwsza spółka zależna Henkla założona po wojnie poza granicami Niemiec.

M. J. Osborn zakłada spółkę Economics Laboratory (Ecolab) z siedzibą w St. Paul w amerykańskim stanie Minnesota. W 1989 roku Henkel nabędzie pakiet mniejszościowy w Ecolab Inc.

Zajęcie i okupacja Zagłębia Ruhry przez wojska francuskie wywołuje falę strajków, co powoduje spadek produkcji i wzrost inflacji.

W Düsseldorfie Henkel tworzy departament obsługi klientów hurtowych (Großverbrauch), który zajmuje się sprzedażą proszków do prania, środków czystości, do mycia naczyń i dezynfekujących odbiorcom instytucjonalnym, takim jak pralnie, restauracje czy szpitale.

Theodor Ross przenosi fabrykę do Heidelbergu, gdzie rozpoczyna pracę nad produktami dla przemysłu motoryzacyjnego. W 1926 roku zarejestrowany zostaje pierwszy znak handlowy: Teroson MK 26 (klej do obudowy silników).

Na rynek wchodzi Ata w nietypowym opakowaniu tekturowym w kształcie butli.

Henkel bierze udział w Wystawie Opieki Zdrowotnej, Opieki Społecznej i Aktywności Fizycznej w Düsseldorfie (Grosse Ausstellung Düsseldorf 1926 für Gesundheitspflege, soziale Fürsorge und Leibesübungen – w skrócie „Gesolei”). Trwająca pięć miesięcy wystawa przyciąga 7,5 miliona zwiedzających. Jako jedyne przedsiębiorstwo przemysłowe, biorące udział w tym wydarzeniu, Henkel otrzymuje Medal Cesarstwa Niemieckiego (Grosse Reichsmedaille). W 1927 roku pawilon Henkla staje się częścią kompleksu administracyjnego firmy jako budynek „Gesolei”.

W latach 1927–1932 Henkel sięga po nowe środki reklamy: filmy dźwiękowe, radio, napisy kreślone przez samoloty, neony i pokazy na nocnym niebie.

Henkel i Grupa Lever dzielą świat na terytoria dystrybucji Persila: Lever przejmuje Anglię i Francję wraz z koloniami, a reszta świata przypada w udziale Henklowi.

Na rynku pojawia się sucha pasta Henkel-Kleister-trocken, a rok później Mala – rozcieńczalny w zimnej wodzie klej do mocowania elementów dekoracyjnych. Te dwa produkty odegrały decydujące znaczenie w zdobyciu przez Henkla przewagi konkurencyjnej na rynku klejów. Firma zaczyna sprzedawać kleje poza granicami Niemiec, zwłaszcza w sąsiednich krajach. W 1929 roku eksport rozszerza się na Australię i Amerykę Południową.

Po przeprowadzeniu przez naukowców pierwszej reakcji sulfonowania alkoholi tłuszczowych Böhme odkrywa nowe substancje wyjściowe o silnych właściwościach czyszczących. Również DEHYDAG przystępuje do syntezy alkoholi z zastosowaniem metody Bouveaulta-Blanca oraz syntezy sulfonianów alkoholi tłuszczowych (metoda redukcji estrów za pomocą sodu metalicznego w obecności alkoholu została odkryta w 1903 roku przez chemików Bouveaulta i Blanca).

Po powrocie z USA, w 1928 roku dr Hugo Henkel podejmuje badania nad zastosowaniem fosforanów do czyszczenia powierzchni metalowych. Już wiosną 1929 roku rusza produkcja środków czyszczących do zastosowań przemysłowych i komercyjnych, które sprzedawane są pod marką Pedrei (P3). Technologie powierzchniowe stają się ważną dziedziną działalności Henkla.

W oparciu o tę samą recepturę chemiczną, Henkel wprowadza na rynek środek czyszczący do zastosowań domowych pod nazwą Imi.

W asortymencie firmy pojawia się produkt o nazwie Kiesin (Kieselin, Kisolit) – spoiwo do farb, a zarazem środek zmniejszający palność. Ten mineralny produkt wytwarzany na bazie krzemianu potasowego służył do przeciwpożarowej impregnacji drewna oraz pokrywania tynków cementowych trwałą powłoką. Z czasem zyskał duże znaczenie w branży ochrony przeciwpożarowej i farb kamuflażowych.

W Düsseldorfie-Holthausen rusza fabryka produkująca kokosowy alkohol tłuszczowy w drodze utwardzania pod wysokim ciśnieniem. W pierwszym roku działalności, produkcja alkoholi tłuszczowych osiąga poziom 600 ton.

Wprowadzenie ograniczeń dewizowych w Niemczech skłania Henkla do założenia w szwajcarskim mieście Chur przedsiębiorstwa UMA AG, które ma pełnić rolę podmiotu dominującego w stosunku do spółek europejskich należących do Henkla.

Böhme w Chemnitz opracowuje pierwszy na świecie całkowicie syntetyczny detergent bez zawartości mydła pod nazwą Fewa. Ten środek do wełny i innych delikatnych tkanin, o neutralnym pH i właściwościach chroniących włókna pojawia się na rynku w 1933 roku.

W holenderskim mieście Jutphaas koło Utrechtu Henkel zakłada spółkę Nederlandsche Persil Mij NV, która 24 października rozpoczyna produkcję – dotychczas importowanych – proszków do prania i środków czystości do zastosowań domowych.

Schwarzkopf wprowadza na rynek szereg nowych produktów: pierwszą odżywkę do włosów dla salonów fryzjerskich, Schaumpon w wersji wyjątkowo łagodnej do użytku domowego, pierwszy szampon bez zawartości mydła i wreszcie Onalkali – pierwszy na świecie niealkaliczny szampon Jego receptura opierała się na opracowanym przez DEHYDAG ekstrakcie Texapon.

Dr Jost Henkel (1909–1961), najstarszy syn dr Hugo Henkla, ekonomista z wykształcenia, podejmuje pracę w firmie. Kierownictwo firmy obejmuje w 1942 roku i przeprowadza ją przez burzliwe czasy drugiej wojny światowej, tworząc warunki do przekształcenia Henkla z producenta detergentów w potężny koncern chemiczny.

Francuski przemysłowiec M. Nomani zakłada w Paryżu spółkę pod nazwą Société d'Innovations Chimiques (Sinnova), która w 1938 roku rozpoczyna produkcję alkoholi tłuszczowych w miejscowości Meaux. Sinnova stanie się częścią koncernu Henkla w 1974 roku.

We włoskim mieście Lomazzo powstaje spółka Società Italiana Persil SpA, która w 1965 roku zostaje przemianowana na Henkel Italiana SpA z siedzibą w Mediolanie. W 1985 roku Henkel Italiana przejmie włoską spółkę SEPA (Società Europea Produzione Adesivi S.p.A.).

Dojście do władzy nazistów w Niemczech nie pozostaje bez wpływu na działalność Henkla. Marcowe wybory do rady pracowniczej zostają zakłócone, zaś w maju rada zostaje „doprowadzona do porządku”, a jej skład zmieniony.

W belgijskim mieście Herent powstaje nowa fabryka. W marcu 1935 roku pierwsza partia towarów zjeżdża z linii produkcyjnej.

W Düsseldorfie rusza pierwsza fabryka Henkla wytwarzająca dekstryny – alternatywny surowiec do produkcji klejów.

Schwarzkopf wprowadza na rynek pierwszy preparat do trwałej ondulacji Alkacid oraz tonik do włosów Seborin, który w przyszłości stanie się uznaną marką.

W życie wchodzi umowa pomiędzy Henklem i założoną w 1933 roku przez Wernera Lüpsa, wnuka Fritza Henkla, spółką Chemisch-Pharmazeutischen Handelsgesellschaft mbH (Chemphar) z siedzibą w Hamburgu. Zgodnie z jej warunkami Chemphar ma prowadzić sprzedaż produktów Henkla poza Europą. Spółka ta zostanie przejęta przez Henkla w 1939 roku.

Karboksymetyloceluloza debiutuje na rynku pod postacią Henkel-Zellkleister Z 5: proszku rozpuszczalnego w zimnej wodzie. W 1937 roku pojawia się drugi produkt na bazie celulozy: klej Henkel Zelluloseleim. Produkty te mają przełomowe znaczenie dla rozwoju działalności Henkla w branży klejów. W tym samym czasie rząd wprowadza zakaz stosowania zboża i skrobi ziemniaczanej do celów przemysłowych. W efekcie, począwszy od 1937 roku, Sichel również zaczyna stosować celulozę.

Henkel współzakłada spółkę Deutsche Fettsäure-Werke GmbH z siedzibą w Witten w Zagłębiu Ruhry. W Mannheim Thompson przejmuje producenta pasty do butów Pilo Werk. W 1938 roku Pilo przekształca się w oddział Thompsona.

W Düsseldorfie-Holthausen Henkel buduje zakład destylacji frakcyjnej alkoholi tłuszczowych oraz pierwsze laboratorium mikrobiologiczne. Proces obsługi pieców w fabryce szkła wodnego zostaje zautomatyzowany.

Henkel zgłasza do opatentowania czwartorzędowe sole amonowe (QAC) mające zastosowanie jako biobójcze substancje czynne. Odkrycie tych soli poprzedzone było pięcioletnimi badaniami. W 1939 roku Henkel składa wniosek o objęcie ochroną patentową związku fenolopochodnego, który również ma zastosowanie jako biobójcza substancja czynna.

W 1937 roku Henkel jest właścicielem przedsiębiorstw produkcyjnych w dwunastu europejskich krajach: Austrii, Belgii, Czechosłowacji, Danii, Niemczech, Holandii, Norwegii, Polsce, Szwecji, Szwajcarii, we Włoszech i na Węgrzech. Po wojnie wszystkie uległy wywłaszczeniu lub przeszły pod zarząd państwowy. Udziały w Persil Italiana zostały sprzedane belgijskiej spółce Solvay.

Pod naciskiem nazistów dr Hugo Henkel staje się członkiem nowopowstałych organów: Komitetu Doradczego i Rady Nadzorczej. Trzecie pokolenie rodziny Henklów obejmuje kierownictwo firmy: Werner Lüps zajmuje stanowisko dyrektora zarządzającego (Betriebsführer), a dr Jost Henkel oraz Carl August Bagel piastują funkcje dyrektorów generalnych. W 1939 roku dr Willy Manchot zastępuje schorowanego Bagela, przejmując obowiązki dyrektora generalnego Henkel & Cie GmbH oraz członka zarządu Henkel & Cie AG.

Pojawia się pierwszy klej na bazie syntetycznej żywicy do zastosowań w introligatorstwie. W 1935 roku Henkel uzyskuje patent na pionierską „metodę otrzymywania produktów kondensacji żywicznej”.

Wkrótce po wybuchu drugiej wojny światowej rząd niemiecki wydaje dekret nakazujący produkcję wyłącznie standardowych proszków do prania. Persil i Fewa znikają z rynku. Złożony z ponad dwustu produktów asortyment Henkla zostaje drastycznie okrojony. Firma wypuszcza na rynek dwa produkty celulozopochodne mające zastosowanie jako wypełniacze i emulgatory dla branży kosmetycznej i farmaceutycznej.

Produkt pod nazwą Pressal jest trampoliną do sukcesu Henkla na rynku przetwórstwa drzewnego, a zwłaszcza w branży meblarskiej. Pressal – nowatorski klej na bazie opatentowanej melaminy – znajduje szczególne zastosowanie jako środek do łączenia sklejki.

Fabryka DEHYDAG w miejscowości Rodleben uzyskuje kaprolaktam z cykloheksanonu. Substancja ta znajduje zastosowanie w produkcji włókna poliamidowego Perlon® (znak handlowy Warenzeichenverband).

19 września umiera Emmy Lüps, urodzona w 1884 roku jako najmłodsze dziecko i jedyna córka założyciela firmy Fritza Henkla, matka Wernera Lüpsa i teściowa Reinholda Woesta.

W zastępstwie pracowników powołanych do wojska szeregi personelu fabryki w Düsseldorfie-Holthausen zostały zasilone z końcem roku 343 robotnikami zagranicznymi i 194 jeńcami wojennymi.

Na koniec roku 435 robotników zagranicznych i 127 jeńców wojennych pracuje w fabryce w Düsseldorfie-Holthausen.

Werner Lüps ginie w wypadku samochodowym. Zarząd mianuje dr Josta Henkla na jego następcę na stanowisku dyrektora zarządzającego (Betriebsführer).

Henkel rozpoczyna systematyczne badania nad hipoalergicznością produktów. Na rynku pojawia się Dixit, pierwszy syntetyczny detergent do tkanin delikatnych i kolorowych z przeznaczeniem dla klientów instytucjonalnych.

Holenderska spółka E. Ostermann & Co's Handel Mij NV – wieloletni partner handlowy Henkla – staje się częścią koncernu Nederlandsche Persil Mij NV z siedzibą w Jutphaas.

Bombardowania Düsseldorfu wyrządzają szkody w fabrykach Henkla. Podczas czerwcowych nalotów spłonęła między innymi linia produkcyjna Relatinu. 3 listopada w ogniu stanęła cała fabryka Thompsona, a w wyniku dziesiątego nalotu, w 1944 roku, zniszczeniu uległo 80% wszystkich zakładów Thompsona w Düsseldorfie.

Henkel wprowadza biotechnologiczną metodę uzyskiwania tłuszczów z grzybów należących do rodzaju Fusarium, opatentowaną jeszcze w 1938 roku. Firma uruchamia również fabrykę kwasu siarkowego, która wykorzystuje gazy odlotowe produkowane przez fabrykę szkła wodnego w Düsseldorfie.

Na koniec roku 574 robotników zagranicznych i 108 jeńców wojennych pracuje w fabryce w Düsseldorfie-Holthausen.

W wyniku bombardowań zniszczeniu ulegają biura i hale produkcyjne Schwarzkopfa oraz Chemische Werke Grünau w Berlinie (w 60%) oraz Matthes & Weber w Duisburgu. Trzy naloty październikowe powodują tak wielkie szkody, że produkcja musi zostać wstrzymana. W fabrykce Henkla w Düsseldorfie-Holthausen zniszczenia są względnie małe.

Produkcja klejów zostaje przeniesiona do Głogowa (niem. Glogau) na Śląsku oraz do Mulhouse w Alzacji (do firmy Riva SA). Po wojnie Riva kontynuuje produkcję klejów i past do tapet w oparciu o technologie Henkla, przyczyniając się tym samym do propagowania marek henklowskich produktów we Francji. Henkel przejmie Rivę w 1953 roku.

Na koniec roku 353 robotników zagranicznych i 113 jeńców wojennych pracuje w fabryce w Düsseldorfie-Holthausen.

Henkel oddaje pawilon Gesolei w Düsseldorfie-Holthausen do dyspozycji teatru miejskiego (do 1948 roku). Do lutego 1949 roku, na mocy dekretu nowowybranego parlamentu Północnej Nadrenii i Westfalii, pawilon ten miał był również otwarty w ciągu dnia.

W lipcu powstaje spółka Polycolor chemisch-pharmazeutische Gesellschaft mbH (przemianowana w 1948 roku na TheraChemie z siedzibą w Ohligs). W 1948 roku wprowadza ona na rynek farbę do włosów w płynie pod nazwą Polycolor. TheraChemie zostaje przejęta przez Henkla w 1950 roku.

We francuskim mieście Boussens powstaje spółka Société des Produits Chimiques du Sidobre SA. W 1972 roku ma miejsce fuzja pomiędzy Société d'Innovations Chimiques i Sidobre, a powstały w wyniku połączenia podmiot nosi nazwę Produits Chimiques du Sidobre-Sinnova SA (Sid-Sin).
W Anglii powstaje spółka Copydex specjalizująca się w produkcji klejów lateksowych, a później również chemii budowlanej. W 1986 roku staje się częścią firmy Henkel.

21 listopada zrehabilitowani członkowie rodziny Henkla wracają na swoje dawne stanowiska w firmie. Od 10 grudnia Zarząd i Rada Nadzorcza funkcjonują w nowym składzie.

Ogłoszony zostaje wykaz 918 fabryk w zachodniej części Niemiec, które mają podlegać likwidacji i rozbiórce. Na liście tej znalazł się także Henkel. Część wyposażenia fabryk olejów, gliceryny i detergentów w Düsseldorfie została niezwłocznie zdemontowana. Dzięki zmasowanej i szeroko zakrojonej kampanii public relations (prowadzonej nawet w USA) udaje się jednak zapobiec planowanej likwidacji 70% mocy produkcyjnych Henkla.

Schwarzkopf wprowadza na rynek produkt pod nazwą Onaltherma. Jest to pierwszy lotion do ondulacji na zimno produkowany w zachodnich Niemczech.

Darold Thiem zakłada spółkę w USA, która we wczesnych latach sześćdziesiątych rozbudowuje dział produkcji uszczelniaczy dla przemysłu motoryzacyjnego. W 1996 roku Henkel przejmie Thiem Automotive Division z siedzibą w Oak Creek w amerykańskim stanie Wisconsin.

Doktor chemii Konrad Henkel (1915–1999), drugi syn dr Hugo Henkla, podejmuje pracę w firmie. W latach sześćdziesiątych zapoczątkowuje on proces przeobrażenia Henkla z przedsiębiorstwa rodzinnego prowadzącego działalność głównie na rynku niemieckim, w firmę o zasięgu międzynarodowym.

„Kwartał olejowy” Henkla w Düsseldorfie-Holthausen powiększa się o nowe budynki przeznaczone pod działalność dwóch spółek: Böhme-Fettchemie oraz Deutsche Hydrierwerke (DEHYDAG). Obie zostały wywłaszczone przez Rosjan w 1945 roku, przekształcone w przedsiębiorstwa państwowe i zmuszone przenieść swoje siedziby do Düsseldorfu (Böhme w 1945 roku, a DEHYDAG w 1948 roku).

Schwarzkopf wprowadza na rynek Schaumę, najpopularniejszy szampon w historii.

Chemicy z Grünau opracowują Lamepon A, wysokiej jakości, biodegradowalny detergent do zastosowań przemysłowych.

W ofercie Henkla pojawiają się pierwsze syntetyczne detergenty: Perwoll (środek do prania tkanin delikatnych) i Lasil. TheraChemie wprowadza na rynek rozjaśniacze i farby do włosów w płynie.

Böhme wprowadza na rynek proszek do mycia naczyń pod nazwą Pril.
TheraChemie poszerza swój asortyment o farby i rozjaśniacze w postaci kremu.

Powstaje pierwsza spółka zależna Henkla poza kontynentem europejskim: Southern Chemical Manufacturers z siedzibą w Durban w RPA. W 1964 roku zostaje przemianowana na Henkel South Africa (Pty) Ltd., a jej obecna siedziba znajduje się w Johannesburgu. Dziś Henkel posiada sześć spółek w RPA, jak również jest obecny w centralnej części kontynentu afrykańskiego (Henkel Kenya w Nairobi oraz Henkel Chemicals East Africa w Dar-es-Salaam w Tanzanii) oraz w Egipcie, Maroku, Tunezji i Algierii.

18 grudnia umiera niespodziewanie dr Hugo Henkel, związany z firmą od 47 lat. 1 stycznia 1953 roku na stanowisku przewodniczącego Komitetu Doradczego zastępuje go Reinhold Woeste.

Henkel zawiera umowę licencyjną ze szwajcarską spółką Blattmann na wykorzystanie procesu Noredux w produkcji rozpuszczalnej skrobi i dekstryn. W Düsseldorfie rusza fabryka metylocelulozy. Henkel odzyskuje swoje dawne spółki zależne w Szwajcarii.

Firma wprowadza na rynek produkt pod nazwą Saptenol, pierwszy odtłuszczacz w postaci pasty z przeznaczeniem dla klientów instytucjonalnych.

W lutym rusza produkcja w fabryce Metylanu. W Niemczech Metylan staje się najbardziej znaną marką parasolową w branży klejów do tapet. Ten sam produkt sprzedawany jest również za granicą pod różnymi innymi lokalnymi nazwami.

Vernon K. Krieble, pochodzący z Niemiec profesor chemii w Trinity College w Hartford w USA, odkrywa klej anaerobowy, który rewolucjonizuje branżę. W 1956 roku prof. Krieble zakłada spółkę, która z czasem przeistoczy się w Loctite Corporation.

W fabrykach niemieckich i austriackich suszenie rozpyłowe detergentów metodą Weltera zastępuje dotychczas stosowaną metodę Krausego.
W düsseldorfskiej fabryce klejów powstaje zakład produkcji folii z żywicy melaminowej oraz rusza produkcja klejów na bazie gumy i alginianów.
Henkel podejmuje badania w zakresie ochrony środowiska.

Dreiring, spółka zależna z siedzibą w Krefeld, wprowadza na rynek mydło Fa. Jest to nowy rodzaj mydła toaletowego produkowanego z wysokiej jakości olejów roślinnych i tłuszczów zwierzęcych. Poczynając od 1970 roku, asortyment produktów pod nazwą Fa poszerza się o dezodoranty, żele pod prysznic i płyny do kąpieli, dzięki czemu Fa staje się jedną z najlepiej znanych marek branży kosmetycznej.

Nowy rodzaj powłoki gruntowej na bazie gumy sprawia, że marka Teroson zyskuje popularność wśród niemieckich kierowców.

Böhme Fettchemie udziela spółce West European Trading Company z siedzibą w Kobe wyłączność na sprzedaż swoich produktów w Japonii. W 1957 spółka ta zmienia nazwę na Nippon Henkel Chemical. W 1969 roku wchodzi w życie umowa o współpracy z Kokuyo Co Ltd. z siedzibą w Osace w zakresie sprzedaży kleju w sztyfcie pod marką Pritt. W 1998 roku współpraca ta zaowocuje powstaniem spółki joint venture Kokuyo Henkel Co Ltd. W 1974 roku w Osace powstaje Henkel Hakusui Corporation. W 1999 roku Henkel zawiązuje spółkę joint venture Cemedine Henkel Co Ltd. z siedzibą w Tokio. Wydarzenie to zapoczątkowuje współpracę w dziedzinie produkcji klejów i uszczelniaczy dla japońskiego przemysłu motoryzacyjnego. W tym samym roku 1999 Henkel podejmuje współpracę z Lion Corporation w branży detergentów, środków czystości oraz kosmetyków.

Telewizja niemiecka nadaje pierwszą w swojej historii reklamę. Jest nią reklama Persila.

Henkel przejmuje całość udziałów w spółce Gerhard Collardin GmbH z siedzibą w Schönbach w Hesji, która początkowo specjalizuje się w produkcji P3, a w 1998 roku staje się częścią Działu Technologii Powierzchniowych Henkla.

W fabryce Henkla w Düsseldorfie rozpoczyna się budowa nowej linii do frakcjonowania kwasów tłuszczowych oraz zakładu rozdzielania kryształów stearyny i kwasów oleinowych.

Henkel poszerza swoją ofertę o proszek Dixan, pierwszy detergent z systemem kontroli piany do pralek bębnowych.

TheraChemie wprowadza na rynek środki do pielęgnacji włosów pod marką Poly.

Grünau – dzięki środkowi do zagęszczania farb drukarskich pod nazwą Lameprint – zaznacza swoją obecność w sektorze chemii węglowodanów W poprzednich latach na rynku pojawił się Metasal, pierwszy proszek gaśniczy typu ABC.

W fabryce Henkla w Düsseldorfie-Holthausen rusza pierwsza centralna oczyszczalnia ścieków.

Henkel podejmuje systematyczne badania nad aktywnymi substancjami piorącymi w wodach powierzchniowych. W 1959 roku rozpoczynają się prace nad surfaktantami (substancjami powierzchniowo czynnymi) o niskich właściwościach pieniących. Dzięki tym działaniom Henkel przygotowany jest na wejście w życie niemieckiej Ustawy o Detergentach, która została uchwalona w 1961 roku w celu ograniczenia ilości piany na rzekach i jeziorach, i zezwalała na stosowanie wyłącznie biodegradowalnych detergentów od 1964 roku.

Teroson poszerza swoją ofertę o uszczelniacze silikonowe. Z czasem Teroson staje się ekspertem w branży klejów i uszczelniaczy do zastosowań w motoryzacji, budownictwie i montażu okien.

2 stycznia w sklepach pojawia się Persil 59 – pierwszy henklowski syntetyczny detergent do codziennego prania. Na skuteczność jego działania nie miała wpływu twardość wody i nadawał się do wszystkich ówcześnie stosowanych sposobów prania.
Böhme rozszerza swoją ofertę o płyn do mycia naczyń Pril.

Ponal, biały klej do drewna, rozpoczyna swoją triumfalną karierę. Nazwa Ponal staje się marką obejmującą szeroki asortyment produktów „na miarę” dla przemysłu drzewnego i branży stolarskiej. Henkel prowadza na rynek Ovalit, klej do ciężkich tapet. Dreiring Werke poszerza swoją ofertę o mydło Ladon i środek do prania tkanin delikatnych pod nazwą Perla. W 1961 roku produkty marek Fa, Ladon i Perla znajdą się w asortymencie Henkla.

Henkel rozwija działalność w Ameryce Łacińskiej poprzez zawiązanie spółki Henkel Mexicana SA z siedzibą w meksykańskim mieście Naucalpan de Juárez. W 1964 roku Henkel tworzy spółkę joint venture w Tlalnepantla w Meksyku pod nazwą Henkel Onyxmex SA, która w 1965 roku przechodzi na wyłączną własność Henkla, a w 1971 roku zmienia nazwę na Henkel Mexicana SA.

7 lipca, w wieku zaledwie 52 lat, umiera nagle dyrektor firmy, dr Jost Henkel. Na stanowisku dyrektora zarządzającego zastępuje go młodszy brat, dr Konrad Henkel.
(zdjęcie).

Asortyment firmy poszerza się o uniwersalny środek czyszczący Dor i detergent Dermasil do termicznej dezynfekcji bielizny szpitalnej.

Schwarzkopf zakłada spółkę Golf Kosmetik. Poly wprowadza na rynek pierwszą piankę do trwałej ondulacji do stosowania w domu. Thompson rozszerza asortyment środków czyszczących do okien i toalet.

Henkel wprowadza nowe produkty: środek do automatycznych zmywarek Somat i farbę zewnętrzną Miropan-Latex.

Henkel przejmuje Sichel-Werke AG z siedzibą w Hanowerze, swojego głównego konkurenta w branży klejów na obszarze Niemiec.

Departament budownictwa (założony w 1914 roku) oraz departament architektury (1906) łączą się w jeden dział konstrukcyjny Henkla.

Fabryka oleochemikaliów w Düsseldorfie ulega rozbudowie, stając się największym zakładem produkcji alkoholi tłuszczowych w Europie. W produkcji gliceryny zachodzi istotna zmiana polegająca na użyciu jonitów na bazie syntetycznej żywicy w procesie rafinacji.

Na rynku pojawiają się innowacyjne produkty: henklowski Saptil (detergent w tubie do wstępnego usuwania uporczywych plam) oraz poliuretanowe uszczelniacze marki Teroson.

Henkel zakłada spółkę Türk Henkel Sanayi ve Ticaret Ltd. z siedzibą w Istambule, która w 1965 roku nabywa udziały w Turyag AS w Izmirze. W Teheranie w 1970 roku powstanie Iran Henkel AG. Pod koniec 1996 roku Henkel wejdzie za pośrednictwem spółek joint venture na rynek izraelski i libański.

Na dowód poważnego podejścia do spraw ochrony środowiska, Henkel powołuje do życia osobny dział „ekologiczny” w Düsseldorfie. Prace działu skupiają się na amfoterycznych i w pełni biodegradalnych związkach powierzchniowo czynnych (surfaktantach). W 1966 roku rusza projekt badawczy, mający na celu opracowanie zamienników fosforanów.

Henkel osiąga handlowy przełom w branży klejów do połączeń metalowych w karoseriach samochodowych. Na rynku pojawiają się dwa nowe produkty: Saxit, klej do płytek oraz Tangit, systemu klejenia do rur z tworzyw sztucznych. Tangit stanie się później marką całego asortymentu produktów do zastosowań specjalnych, która zajmie wiodącą rolę na światowym rynku klejów do rur z tworzyw sztucznych.

Asortyment detergentów Henkla poszerza się o następujące produkty: proszek do prani białych tkanin Dato, środek do codziennego prania o silnych właściwościach wybielających Weisser Riese i detergent do zmywarek przemysłowych Rivonit.

Henkel wchodzi w nowy sektor rynku: klejów poliuretanowych do folii. Henklowskie kleje pod marką Liofol znajdują głównie zastosowanie jako materiały do opakowań elastycznych dla branży spożywczej. Na proces opracowywania kolejnych nowych produktów z linii Liofol wpływ mają czynniki takie jak wzrost świadomości ekologicznej oraz zaostrzające się przepisy bezpieczeństwa żywności. Marka ta jest filarem dochodowej działalności na całym świecie.

Spółka Kossack-Chemie GmbH wraz ze swoją sztandarową marką Dompfaff, stają się częścią koncernu Henkla.
Francuskie przedsiębiorstwa Unichima i Riva łączą się w spółkę Société Anonyme Henkel France z siedzibą w Paryżu, która staje się największym zagranicznym podmiotem zależnym Henkla w Europie.

Henkel wprowadza na rynek srodek do prania tkanin delikatnych w pralkach automatycznych Fewamat oraz Henk-o-mat, proszek do prania wstępnego do pralek zwykłych.

W Düsseldorfie-Holthausen powstaje Ośrodek Szkoleniowy im. Josta Henkla wraz z laboratorium szkoleniowym i zakładem doświadczalnym, a w 1968 – Dom Doradztwa Handlowego im. Fritza Henkla, który poza swoją podstawową funkcją służy również jako miejsce spotkań i konferencji.

Spółka VEB Waschmittelwerk Genthin (odkupiona przez Henkla w 1990 roku) opracowuje detergent pod nazwą Spee.
Henkel wprowadza na rynek kolejny po Wiesser Riese detergent do codziennego prania, zawierający enzymy, pod nazwą Fakt.

Asortyment klejów powiększa się o dwa produkty: bezrozpuszczalnikowy klej montażowy Macroplast oraz mocny klej błyskawiczny Stabilit do zastosowań domowych. Thompson wkracza na rynek roślin doniczkowych z nawozem w płynie pod marką Flora.

Na rynku debiutuje Pritt – pierwszy na świecie klej w sztyfcie. Marka ta będzie obejmowała stopniowo rosnący asortyment produktów, które przyniosą sukces w branży artykułów biurowych i papierniczych. Jeszcze w tym samym roku rusza sprzedaż eksportowa Prittu, który z czasem staje się jedną z najbardziej rozpowszechnionych na świecie marek Henkla.

Na rynku pojawia się zmiękczacz do tkanin Vernel i bioaktywny Persil 70 na bazie enzymów.

Henkel zawiązuje dwie spółki: Henkel Khasana GmbH, zajmującą się sprzedażą i marketingiem produktów kosmetycznych, oraz Thomsit Vertriebsgesellschaft mbH, odpowiedzialną za sprzedaż i marketing klejów do parkietów.

Poprzez przejęcie spółki Franchini Quimica SA z siedzibą w Buenos Aires – przemianowanej na Henkel Argentina SA – Henkel umacnia swoją pozycję w Argentynie.

Henkel doprowadza do połączenia przedsiębiorstw koncernu działających w branży kosmetyków i artykułów toaletowych w ramach spółki Therachemie GmbH z siedzibą w Düsseldorfie. Spółka ta przechodzi dwie zmiany nazwy: na Thera GmbH kosmetische und therapeutische Erzeugnisse w 1974 roku i na Thera Cosmetic GmbH w 1989 roku. 1 stycznia 1997 dawna fabryka Dreiring-Werke w Krefeld przechodzi na własność spółki Dalli-Werke Mäurer+Wirtz.

Powstają kolejne zagraniczne spółki zależne: Henkel Industries Ltd. w Londynie, Henkel Hellas SA w Atenach, Henkel Chemicals (Canada) Ltd. w Montrealu oraz Henkel Chemicals (H.K.) Ltd. w Hongkongu. Rok później dołączają do nich następne: Henkel Chemicals (Nigeria) Ltd. w Lagosie i Henkel Thai Ltd. w Bangkoku.

W Anglii Henkel przejmuje spółkę Gordon Slater Ltd. i nadaje jej nazwę Henkel Chemicals Ltd. Flagowa marka tej firmy – Solvite – zajmie wiodącą pozycję na brytyjskim rynku klejów do tapet.

Działalność spółek Kossack, Sichel i Thompson-Siegel w branży klejów do parkietów zostaje objęta marką Thomsit w ramach spółki Henkel Bautechnik. Produkty spółek Henkel, Sichel i Cordes dla branży farb objęte zostają wspólnym szyldem „Verkauf Sichel”.

Asortyment środków czystości do domu poszerza się o produkt pod nazwą Der General.

Dział Badań składa wniosek o patent dla zamiennika fosforanów (Sasilu) do produkcji detergentów. Teroson zakłada własne laboratorium badawczo-rozwojowe.

Receptura Persila ulega ponownej zmianie. Po raz pierwszy od 1959 roku Henkel rezygnuje z połączenia nazwy Persil z rokiem wprowadzenia rpoduktu na rynek, chcąc położyć większy nacisk na samą markę.

Asortyment klejów i uszczelniaczy dla branży motoryzacyjnej powiększa się o uszczelniacze i taśmy na bazie gumy (pod marką Macroplast).

W Düsseldorfie-Holthausen buduje się Instytut Biologii wraz z zakładami doświadczalnymi, laboratoriami i biurami na potrzeby działalności w zakresie rozwoju technologii procesowych oraz procesów chemicznych.

Henkel nabywa udziały w amerykańskiej spółce The Clorox Company z myślą o usprawnieniu produkcji i sprzedaży niektórych swoich produktów dla odbiorców indywidualnych i hurtowych. Po przejęciu francuskiej spółki Produits Chimiques du Sidobre-Sinnova SA z siedzibą w Boussens powstaje drugi w Europie zakład alkoholi tłuszczowych.

Firma obchodzi setną rocznicę istnienia. W Düsseldorfie Henkel przekazuje miastu park sportowy Niederheid i Ośrodek Renowacji Dzieł Sztuki (otwarty w 1978 roku). Dr Konrad Henkel otrzymuje honorowe obywatelstwo Düsseldorfu, podobnie jak jego dziadek Fritz w 1928 roku i ojciec Hugo w 1951 roku.

Na rynek wchodzi pierwszy detergent do prania w temperaturze 60°C o nazwie Mustang oraz jedna z pierwszych poliuretanowych pianek montażowych pod marką Assil.

Naukowcy Henkla odkrywają, że aktywny składnik HEDP (hydroksyetylidynodwufosfonian) potrafi wiązać wapń, a zatem może hamować osadzanie się kamienia nazębnego.

W USA Henkel przejmuje General Mills Chemicals, Inc. wraz z podmiotami zależnymi w Japonii, Brazylii, Meksyku i Irlandii. Spółka ta była światowym liderem w dziedzinie otrzymywania witaminy E z naturalnych produktów oraz wiodącym dostawcą produktów ekstrakcji miedzi, poliamidów i utwardzaczy epoksydowych na rynku amerykańskim.

Prodixan, pierwszy detergent na bazie Sasilu z niską zawartością fosforanów, przechodzi pomyślnie testy. Kleje topliwe (pod marką Macromelt) do kabli, akcesoriów kablowych i dla przemysłu elektrotechnicznego zajmują ważne miejsce w działalności Henkla.

Po raz pierwszy przyznana zostaje „Düsseldorfer Hygienepreis” – ustanowiona z okazji stulecia Henkla nagroda za osiągnięcia naukowe w dziedzinie higieny. Do 1996 roku wręczanie tej nagrody odbywa się podczas kolejnych edycji kongresu „Düsseldorf Hygienetage”.

Asortyment Henkla poszerza się o kleje anaerobowe (odkryte w 1953 roku przez Vernona Kriebla, twórcy Loctite) wraz z przejęciem monachijskiej spółki Omnitechnic GmbH Chemische Verbindungstechnik.

W stolicy Meksyku powstaje Grupo Quimico Mexicano.

Pasta do zębów Thera-med w dozowniku otwiera Henklowi drogę na rynek środków higieny jamy ustnej.
Po sukcesie niskofosforanowego Prodixanu na rynek wchodzi również Weisser Riese na bazie zamiennika fosforanów (Sasilu).

W Düsseldorfie-Holthausen ruszają dwa nowe zakłady doświadczalne do badań biologicznych oraz badań z zakresu przemysłu skórzanego.

Chemische Fabrik Grünau rozpoczyna pracę nad ekologicznymi produktami, które wiążą szkodliwe dla środowiska związki chemiczne i ropę naftową. Sorbent rozlewu ropy naftowej Neocosal jest pierwszym produktem określonym mianem „ekologicznego” z uwagi na jego zdolność oddzielania wody od ropy naftowej.

Powstała w 1980 roku spółka joint venture pod nazwą Henkel Oleochemicals Malaysia (HOM) z siedzibą w Port Kelang w Malezji zajmuje się głównie produkcją nośników oleochemicznych. Do końca 1998 roku siedem malezyjskich spółek będzie własnością Henkla. W 1982 roku powstaje Henkel South East Asia Pte Ltd. z siedzibą w Singapurze.

Po sukcesie niskofosforanowych detergentów Prodixan i Weisser Riese zamiennik fosforanów (Sasil) zostaje zastosowany również w sztandarowym produkcie Henkla – Persilu. W tym samym czasie na rynek wchodzi pierwszy środek do codziennego prania w postaci płynnej pod marką Liz oraz pierwsza pianka koloryzująca z linii kosmetyków do włosów Poly.

Firma po raz pierwszy przyznaje Nagrodę za Innowacyjność im. Fritza Henkla, która służy propagowaniu nowatorskiego myślenia wśród pracowników.

Niemieckie Stowarzyszenie Przemysłu Chemicznego tworzy system zgłaszania wypadków komunikacyjnych oraz ratownictwa. W skład tego systemu wchodzi Zakładowa Straż Pożarna z fabryki Henkla w Düsseldorfie, która doradza i pomaga służbom ratowniczym przy wypadkach komunikacyjnych wiążących się z zagrożeniami chemicznymi.

Henkel zakupuje linię środków pielęgnacji twarzy pod marką Aok od spółki von Heyden GmbH, wzmacniając tym samym swoją pozycję rynkową w branży kosmetycznej.

Na rynku niemieckim pojawia się Dian - pierwszy bezfosforanowy proszek do codziennego prania.

Powszechnie uważa się, że tlenki azotu są główną przyczyną obumierania lasów. W trosce o ekologię dział badań i zastosowań elektrowni Henkla w Düsseldorfie opracowuje proces przemysłowy ograniczający emisję tlenków azotu o 75% (proces Herenox).

Dział Badań Henkla opracowuje specjalny test metaboliczny dowodzący biodegradowalności związków powierzchniowo czynnych. Henkel już w 1980 roku wprowadza badania in vitro w miejsce eksperymentów na zwierzętach.

Fabryka gliceryny w Düsseldorfie-Holthausen przechodzi gruntowną modernizację. Zmiany obejmują uruchomienie fabryki trójacetyny na potrzeby przetwórstwa gliceryny.

Po przejęciu działalności spółki Monarch/Adams Adhesives Ltd. w branży klejów Henkel staje się liderem na rynku w Wielkiej Brytanii. W 1988 roku cała działalność Henkla na brytyjskim rynku klejów zostanie skonsolidowana w ramach jednej spółki pod nazwą Henkel Industrial Adhesives. Henkel przejmuje także Grupę Brichem z siedzibą w Slough, producenta środków do prania chemicznego oraz pielęgnacji podłóg.

1 stycznia Henkel przejmuje spółkę Chemische Fabrik Grünau GmbH, dzięki czemu wzmacnia między innymi swój udział w branży dodatków do żywności. Działalność austriackiej spółki Chemie Linz AG w branży klejów (pod marką Leifa) przechodzi w ręce Henkel Austria Ges.m.b.H. Henkel przejmuje ponadto markę klejów Samson od brytyjskiej spółki Samuel Jones & Co Ltd.

W styczniu Persil w postaci bez fosforanów pojawia się w Niemczech, Holandii i Szwajcarii. W Austrii „zielony” Persil zdobył już 11,4% (początek sprzedaży w październiku 1985 roku).

Dążąc do wzmocnienia swojej pozycji w sektorze budownictwa, Henkel przejmuje działalność londyńskiej Grupy Beecham. Grupa ta obejmuje szereg ważnych lokalnych spółek i marek: Rubson we Francji, Unibond-Copydex Ltd. w Wielkiej Brytanii i Ceresit GmbH w Niemczech, który pojawił się na niemieckim rynku budowlanym w 1905 roku. Ceresie stanie się częścią spółki Henkel Bautechnik w 1990 roku.

W Santa Rosa w Kalifornii powstaje przedsiębiorstwo Henkel Research Corporation, które w 1991 roku staje się częścią ówczesnej spółki Cognis.

Poprzez przejęcie amerykańskiej spółki Oxy Process Chemicals Inc. (znanej również jako Nopco) Henkel wzmacnia swoją obecność w branży powłok i farb oraz w przemyśle tekstylnym w Ameryce Północnej i w Azji. W Cali w Kolumbii powstaje Henkel Colombiana SA.

Schwarzkopf, jako pierwsza firma w Niemczech, przystosowuje wszystkie swoje fabryki do produkcji aerozoli bez freonu.

Henkel wydaje Zbiór Zasad Korporacyjnych, w których ochrona środowiska zajmuje równie ważne miejsce, co zysk. Zasady te znajdują odzwierciedlenie w zawartym w 1989 roku porozumieniu zakładowym.

Po ociepleniu stosunków pomiędzy Chińską Republiką Ludową i Zachodem, Henkel tworzy punkt kontaktowy w Pekinie oraz wspiera odbudowę liczącego 747 metrów odcinka wielkiego muru chińskiego. Dziś Henkel posiada w Chinach ponad 15 przedsiębiorstw i spółek joint venture.

Obroty firmy po raz pierwszy przekraczają granicę dziesięciu miliardów marek.

Poza prowadzeniem własnych badań od 1984 roku, Henkel nabywa dodatkową wiedzę na temat poliglikozydów alkilowych od amerykańskiej spółki Horizon Chemical Division of Staley Continental Inc. Od 1990 roku substancje te są składnikiem środków czystości i produktów higieny osobistej, jako wyjątkowo łagodne aktywne składniki myjące.

Produkty marki Pitt wytwarzane są na całym świecie bez udziału rozpuszczalników; żadne henklowskie proszki do prania w Niemczech nie zawierają już fosforanów.

Henkel rozszerza asortyment dla branży motoryzacyjnej o kleje poliuretanowe i związki epoksydowe wzmocnione włóknem szklanym. Na rynek wprowadzone zostają kleje topliwe o właściwościach samoprzylepnych dla branży wyrobów z włókniny.

Henkel przejmuje Emery Division, oddział Quantum Chemical Corporation w Cincinnati w stanie Ohio, umacniając się na pozycji światowego lidera w dziedzinie nośników oleochemicznych oraz wiodącego dostawcy rozwiązań w zakresie ozonolizy. Henkel nabywa ponadto 12% udział w spółce Ecolab Inc., jednym z największych światowych producentów środków czystości dla klientów instytucjonalnych i przemysłowych.

Spółka Teroson z siedzibą w Heidelbergu (powstała w 1898 roku) staje się częścią Działu Klejów i Technologii Powierzchniowych Henkla.

Na rynku pojawia się Persil Color, pierwszy proszek do tkanin kolorowych.

Powstaje spółka zależna Henkla pod nazwą Cognis specjalizująca się w działalności z zakresu biotechnologii i technologii środowiskowych. W Garching pod Monachium powstaje Europejski Ośrodek Inżynierii Loctite.

Henkel Asia Pacific z siedzibą w Hongkongu przejmuje kontrolę nad spółkami regionu Azji i Pacyfiku jako podmiot dominujący.

Henkel jako jedna z pierwszych spółek przemysłowych na świecie podpisuje wydaną przez Międzynarodową Izbę Handlową „Kartę na rzecz zrównoważonego rozwoju”.

Prof. Helmut Sihler rezygnuje z funkcji Prezesa oraz Dyrektora Generalnego na rzecz członkostwa w Komitecie Akcjonariuszy, zaś jego miejsce zajmuje dr Hans-Dietrich Winkhaus.

Grupa Emery w Cincinnati w amerykańskim stanie Ohio rozpoczyna przemysłową produkcję poliglikozydów alkilowych (APG), w pełni biodegradowalnych związków powierzchniowo czynnych na bazie naturalnych surowców. W 1995 roku Henkel buduje drugą linię produkcyjną APG w Düsseldorfie-Holthausen.

Dział Badań Henkla opracowuje Biocrack, środek do rekultywacji gruntów zanieczyszczonych ropą naftową.

Firma ogłasza pierwszy roczny raport na temat ochrony środowiska.

Henkel nabywa udziały w spółce ERA AG z siedzibą w mieście Tosno koło Sankt Petersburga i zaczyna rozwijać działalność w Rosji, krajach Wspólnoty Niepodległych Państw oraz krajach nadbałtyckich. W 1999 roku ERA rozszerza swoją dotychczasową działalność w branży detergentów, środków czystości i kosmetyków o produkcję klejów. Henkel jest bardzo aktywny także w innych krajach wschodnioeuropejskich. W 1995 roku powstaje Grupa Henkel Austria zrzeszająca 17 spółek Henkla w Europie Środkowej i Wschodniej.

Spółka zależna Pulcra w Barcelonie produkuje przyjazne środowisku czwartorzędowe związki amoniowe z zawartością estrów (esterquat) jako środki zmiękczające do detergentów i kosmetyków. Tureckie stowarzyszenie biznesu przyznaje nagrodę spółce Türk Henkel jako przedsiębiorstwu najbardziej przyjaznemu środowisku. Henkel zachęca konsumentów do ograniczenia ilości odpadów poprzez kupowanie detergentów i niektórych klejów w opakowaniach uzupełniających.

W Düsseldorfie-Holthausen rusza produkcja opatentowanego, silnie skoncentrowanego proszku Megaperls. Na rynku poojawia się Persil Megaperls. Produkty henklowskie w tej postaci szybko wchodzą na rynki sąsiednich państw. W 1996 roku na rynku niemieckim pojawiają się Weisser Riese Megaperls i Spee Megaperls.

Prym w zakresie ochrony środowiska to – obok prymu w dziedzinie technologii – jeden z filarów korporacyjnej filozofii Henkla.

Od 1994 roku dalekobieżny transport środków do prania i czystości odbywa się głównie za pośrednictwem kolei („eko-logistyka”).

Jako sygnatariusz „Karty na rzecz zrównoważonego rozwoju” Henkel ogłasza swoją koncepcję „odpowiedzialności i troski” (Responsible Care). Ogólnoświatowa misja firmy, a także zasady i strategia działania zostają przedstawione w specjalnym dokumencie.

Henkel rozpoczyna produkcję nowej generacji bezrozpuszczalnikowych klejów do parkietów pod marką Thomsit, które spełniają najwyższe standardy w zakresie jakości powietrza w pomieszczeniach.

Henkel wzmacnia swoją pozycję w branży klejów topliwych poprzez przejęcie spółki United Resins Products. Pozyskane w ten sposób dodatkowe zakłady produkcyjne umożliwiają Henklowi rozszerzenie obecności na rynku amerykańskim. Firma kieruje się podobnymi względami, gdy przejmuje spółkę Thiem Automotive Division produkującą kleje i uszczelniacze dla przemysłu motoryzacyjnego. Specjalizująca się w obróbce powierzchni metalowych spółka Novamax Technologies Corporation z Atlanty w stanie Georgia staje się kolejnym członkiem koncernu Henkla.

Następuje przejęcie spółki N.B. Love Adhesives  z siedzibą w Melbourne, lidera na rynku klejów dla branży opakowań w Australii oraz Nowej Zelandii. Jej inną dziedziną specjalizacji są kleje przemysłowe.

Henkel rozwija działalność poprzez uczestniczenie w spółkach joint venture oraz zakładanie nowych i przejmowanie istniejących przedsiębiorstw, zwłaszcza w rejonie Azji i Pacyfiku. W ramach wspólnego przedsięwzięcia z Szanghajskim Uniwersytetem Jiao Tong spółka Henkel (China) Investment Co., Ltd. zakłada Ośrodek Kształcenia Jiao Tong Management Training Center w Szanghaju.

Henkel nabywa całość udziałów w spółce Loctite Corporation, producenta klejów dla majsterkowiczów i do zastosowań domowych, a także wiodącego światowego specjalisty w dziedzinie klejów inżynieryjnych, zwłaszcza do zastosowań w procesach miniaturyzacji (np. montażu powierzchniowym lub mikroelektronice). Po przejęciu Loctite Henkel staje się niekwestionowanym światowym liderem rynku klejów i odnotowuje poprawę struktury sprzedaży w USA oraz w innych krajach na całym świecie.

Sprzedaż firmy przekroczyła poziom 20 miliardów marek.

Na rynek wchodzi światowa nowość: Persil Tabs, środek do prania w postaci tabletek. Henkel wykorzystuje nową technologię w produkcji detergentów oraz innych wyrobów pokrewnych. Kolejna światowa premiera: preparat Poly Re-Nature Creme przywraca siwym włosom naturalny kolor.

Henkel nabywa udział większościowy w amerykańskiej spółce Manco Inc. z siedzibą w Avon, w stanie Ohio, znacząco wzmacniając swoją pozycję na rynku markowych klejów w Ameryce Północnej. Henkel staje się wiodącym dostawcą klejów konsumenckich na kontynencie amerykańskim. Spółka Manco przejmuje także odpowiedzialność za sprzedaż i marketing produktów LePage w USA.

Henkel przejmuje spółkę DEP Corporation z siedzibą w Los Angeles w Kalifornii i wchodzi na amerykański rynek kosmetyków pielęgnacyjnych do włosów. W norweskim mieście Tromso powstaje spółka joint venture zajmująca się pozyskiwaniem surowców dla branży kosmetycznej z pancerza krewetek (marka Chitosan).

1 sierpnia działalność Henkla w dziedzinie produktów chemicznych zostaje wyodrębniona i powierzona niezależnemu podmiotowi – spółce Cognis. Wszystkie podmioty zależne Henkla z branży chemicznej zostają podporządkowane spółce Cognis BV z siedzibą i centralą w holenderskim mieście Roermond. Dawna spółka Cognis Biotechnologie staje się częścią Centralnego Działu Badań Henkla.

Dr Konrad Henkel, Honorowy Przewodniczący, umiera 24 kwietnia w wieku 83 lat. Ceremonia pożegnalna, w której uczestniczy ponad 6 tysięcy czynnych i emerytowanych pracowników, odbywa się w düsseldorfskiej centrali Henkla.

Henkel przejmuje producenta surowców odnawialnych dla przemysłu kosmetycznego, francuską grupę Laboratoires Sérobiologiques która staje się częścią grupy Cognis.

Henkel zajmuje pierwsze miejsce w rankingu najbardziej proekologicznych przedsiębiorstw przeprowadzonym przez Hamburski Instytut Ochrony Środowiska wśród 50 największych koncernów chemicznych.

Hasło przewodnie roku, w którym Henkel obchodzi 125 rocznicę istnienia, brzmi:
„125 years.focus:future” (125 lat.cel:przyszłość). Henkel redefiniuje zakres swojej działalności w skali ogólnoświatowej, skupiając się na Markach i Technologiach. Ta strategiczna zmiana leży u podstaw szeregu ważnych decyzji.

Cognis, spółka zależna kupiona na działalności w branży chemicznej, zostaje sprzedana konsorcjum firm z branży private equity. Rozwiązaniu ulega europejska spółka joint venture Henkel-Ecolab, choć Henkel zachowuje strategiczny pakiet udziałów w Ecolab Inc.

Reorientacja firmy wyraża się również w zmianie hasła przewodniego („A Brand like a Friend” – „Marka jak Przyjaciel”) i misji firmy oraz w przyjęciu dziesięciu nowych wartości korporacyjnych. Nowy korporacyjny wizerunek zewnętrzny Henkla odzwierciedla te zmiany.

Henkel postanawia uczcić 125 rocznicę swojego istnienia poprzez udzielenie wsparcia projektom na rzecz dzieci, w których uczestniczą jego pracownicy na całym świecie. Każdy ze 125 wybranych projektów otrzymuje pomoc w wysokości 12,5 tysięcy euro. Düsseldorfska centrala Henkla przekazuje ponadto osiem milionów euro na renowację pałacu Schloss Benrath.

Po raz pierwszy Henkel otrzymuje standarrową ujednoliconą korporacyjną tożsamość na całym świecie w oparciu o slogan „Henkel – A Brand like a Friend” („Henkel – Marka jak Przyjaciel”) i nowe zasady tworzenia korporacyjnego wizerunku. Jednym z narzędzi tworzenia nowej tożsamości firmy jest skomponowana specjalnie dla Henkla piosenka „We together”.

W 2002 roku Henkel przejmuje następujące spółki:

• algierskiego producenta detergentów Chelgoum Laid za pośrednictwem spółki joint venture Henkel ENAD Algeria (HEA),
• hiszpańskiego producenta klejów i uszczelniaczy Solyplast S.A. z siedzibą w Barcelonie,
• Cemedine U.S.A., Inc., podmiot zależny Cemedine Co., Ltd. z siedzibą w Tokio,
• Markę taśm Sellotape od brytyjskiej spółki Verdoso Holdings Ltd. z siedzibą w Dunstable.

W sierpniu amerykańskie władze sanitarne dopuszczają do obrotu w USA klej tkankowy Henkel Loctite pod nazwą Indermil. Klej ten – do zamykania ran - jest obecnie produkowany na licencji na całym świecie.

Z końcem września 2002 roku Henkel otwiera w Jokohamie Centrum Technologii Henkel Loctite na Rejon Azji i Pacyfiku, którego budowa kosztowała 23 miliony euro. Centrum ma w przyszłości zatrudniać ponad 130 pracowników odpowiedzialnych za opracowywanie produktów i rozwiązań dopasowanych do indywidualnych potrzeb klientów przemysłowych z Azji.

Katastrofalna powódź w Niemczech zmusza ponad 80 tysięcy ludzi do opuszczenia domów. W ramach akcji pomocy pracownicy Henkla – zarówno czynni, jak i emerytowani – przekazują ofiarom powodzi blisko 274 tysiące euro. Firma ze swojej strony ofiaruje 300 tysięcy euro.
Henkel pomaga również w Czechach i Austrii. Oddziały na Węgrzech i Słowacji oraz w Polsce i Rumunii wysyłają konkretną pomoc dla obszarów dotkniętych skutkami powodzi w Czechach.

1 lipca Dział Technologii Henkla – lider rynku klejów i uszczelniaczy przemysłowych oraz technologii – przechodzi reorganizację. We wrześniu Henkel nabywa większościowy udział w spółce La Luz w Gwatemali specjalizującej się w produkcji detergentów; dzięki temu przedsięwzięciu firma wzmacnia swoją obecność w Ameryce Łacińskiej.

W grudniu Henkel ogłasza zamiar przejęcia amerykańskiej spółki The Dial Corporation w Scottsdale w stanie Arizona (transakcja planowana jest na kwiecień 2004 roku). Dzięki temu uznanemu producentowi detergentów i produktów konsumenckich firma chce rozwinąć sprzedaż henklowskich markowych produktów także w USA. Planowane przejęcie Advanced Research Laboratories (ARL) w Kalifornii daje z kolei impuls do rozwoju działalności Henkla w branży środków do pielęgnacji włosów.

Henkel działa także na polu społecznym. Pięć lat funkcjonowania programu MIT (skrót od „Miteinander im Team” ) zostaje bardzo wysoko ocenione. Henkel przekazał w sumie 2,5 miliona euro na sfinansowanie 1 067 projektów, w których uczestniczyli jego pracownicy na zasadzie wolontariatu. W listopadzie Henkel przystępuje do zainicjowanego przez ONZ programu ochrony praw człowieka pod nazwą Global Compact, choć zasady takie jak przestrzeganie podstawowych norm pracy i ochrona środowiska od dawna są wpisane w codzienną praktykę firmy.

W 2003 roku również wiele marek obchodzi rocznicę istnienia. Marka Loctite świętuje pięćdziesiąte urodziny, a życzenia składa sam wicemistrz Formuły 1 Kimi Räikkönen. Od dziewięciu lat henklowski Dział Technologii wspiera liderów toru wyścigowego właśnie dzięki tej marce. Klej do tapet Metylan to kolejna marka obchodząca pięćdziesiątą rocznicę istnienia. Dziś zajmuje pozycję lidera rynku niemieckiego i jest sprzedawana w trzydziestu innych krajach. Schauma świętuje setną rocznicę powstania. Z tej okazji, przy wsparciu ze strony ambasadora marki, niemieckiej gwiazdy Verony Feldbush, zostaje przeprowadzona wielka kampania charytatywna na rzecz budowy wiosek dziecięcych w Boliwii w ramach programu Wioski Dziecięce SOS. Dzięki wprowadzonemu w 1903 roku szamponowi w proszku Hans Schwarzkopf zdobył serca – i naturalnie głowy – niemieckiego spłeczeństwa.

Przejęcie amerykańskiej spółki The Dial Corporation z siedzibą w Scottsdale, w Arizonie to największa tego typu transakcja w dotychczasowej historii firmy. Dzięki temu uznanemu dostawcy środków czyszczących i produktów konsumenckich Henkel uzyskuje mocny punkt oparcia na rynku północnoamerykańskim. Henkel przejmuje również Advanced Research Laboratories (ARL), amerykańską firmę z 20-letnim doświadczeniem w zakresie opracowywania i sprzedaży wysokiej jakości nowatorskich kosmetyków do włosów.

Przejęcie producenta środków ochrony przed hałasem i uszczelniaczy samochodowych Orbseal LLC oraz dostawcy klejów Sovereign Specialty Chemicals to kolejne ważne transakcje przeprowadzone przez Henkla w USA. Inną ważną decyzją jest zamiana wszystkich henklowskich udziałów w firmie Clorox (28,8%, czyli około 61,4 milionów udziałów) na przejęcie nowoutworzonej spółki zależnej Cloroxa wraz z kilkoma dotychczasowymi markami Cloroxa, takimi jak Soft Scrub®, Combat® (środki owadobójcze), Home Mat® czy Home Keeper®. Ponadto Henkel ma otrzymać 20%-owy pakiet udziałów, należących dotąd do firmy Clorox w Henkel Ibérica, a także około 2,1 miliarda dolarów w gotówce.

Po sfinalizowaniu wszystkich przeprowadzonych w 2004 roku transakcji przejęć około 25% obrotów Henkla przypada na rynek amerykański.

Fa – powstałe w 1954 roku pierwsze luksusowe mydło łączące funkcje myjąco-pielęgnacyjne z egzotyką zapachów – obchodzi złotą rocznicę. Dziś marka Fa znana jest w 146 krajach, będąc najbardziej międzynarodową z wszystkich kosmetycznych marek Henkla. Również najstarsza henklowska marka przemysłowa – P3 – obchodzi rocznicę, już siedemdziesiątą piątą, swojego istnienia. P3, przemysłowy środek czyszczący do powierzchni metalowych, stanowi jeden z tradycyjnych obszarów działalności Działu Technologii Henkla.

Na stronie www.quality-from-henkel.com można dowiedzieć się, w jaki sposób wywiązujemy się z obietnicy: „Jakość Henkla”.

To już 130 rok działalności firmy. Aby uczcić tę rocznicę, Henkel ogłosił rok 2006 “Rokiem innowacji”. Na przestrzeni dwunastu miesięcy pracownicy z całego świata przedstawili ponad 80.000 pomysłów na nowe produkty, ulepszone formuły i opakowania oraz bardziej wydajne procesy rozwoju produktów i produkcji. Kampania innowacyjna będzie kontynuowana w latach 2007 i 2008.

Henkel stworzył podstawy dla skutecznego prowadzenia swojej działalności. Począwszy od 1 stycznia 2007 r., Walne Zgromadzenie wyznaczyło Kaspera Rorsteda (44), członka zespołu zarządzającego Henkla, odpowiedzialnego za zarządzanie zasobami ludzkimi, zakupy, technologie informatyczne oraz usługi infrastrukturalne, na Wiceprezesa Zarządu. Zgodnie z planami, po Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy w 2008 r. Rorsted zostanie mianowany Prezesem Zarządu zastępując na tym stanowisku prof. dr. Ulricha Lehnera (60), który jest związany z firmą Henkel od 1981 r. (z wyjątkiem jednej krótkiej przerwy) i który sprawuje stanowisko Prezesa Zarządu od maja 2000 r.

Henkel przejął wiodące amerykańskie marki dezodorantów, takie jak: Right Guard, Soft Dri oraz Dry Idea, rozszerzając tym samym gamę produktów higieny osobistej na rynku amerykańskim i stając się jednym z największych dostawców tych produktów w USA. W połowie grudnia rozpoczęto prace nad budową nowej siedziby Henkel Corporation w Scottsdale, w stanie Arizona. Począwszy od połowy 2008 r., około 800 pracowników będzie pracować w kompleksie budynków o powierzchni biurowej 21.000 metrów kw. oraz powierzchni laboratoriów i pomieszczeń technicznych wynoszącej 12.000 metrów kw.

Henkel intensyfikuje również działania na rynku chińskim. W lipcu rozpoczęto prace budowlane nad nową siedzibą Henkla w regionie Azji i Pacyfiku w Szanghaju. Już wkrótce wszystkie działy fiemy znajdą się pod jednym dachem.

26 września firma i jej pracownic obchodziła swoje 130 urodziny. Wzorem poprzednich lat, w wielu lokalizacjach na świecie dzień urodzin firmy przybrał formę „Dnia Przyjaźni”.

Marka Persil świętuje 100 rocznicę powstania. Z tej okazji Persil przekazał milion euro na rzecz inicjatywy „Projekt Futurino”, który objął ponad 40.000 dzieci.

Po ponad trzydziestu latach Henkel żegna Dyrektora Zarządzającego, dr. Jochena Krauttera. Urodzony w Stuttgarcie Krautter zajmował 11 różnych stanowisk podczas swojej kariery w Henklu. Krautter rozpoczął pracę w Henklu w 1973 r. na stanowisku asystenta. W 2000 r. został mianowany na stanowisko Prezesa Zarządu ds. Finansów. W lipcu 2003 r. przejął kierownictwo nad Henkel Technologies, a następnie wraz z Aloisem Linderem przejął odpowiedzialność za nowy dział Adhesives Technologies. Nowy dział powstał na początku kwietnia, kiedy to miało miejsce połączenie Działu Klejów dla Konsumentów i Profesjonalistów z działem Henkel Technologies. Po rezygnacji Krauttera dział ten znajduje się pod wyłącznym nadzorem Aloisa Lindera.

Tradycyjny taniec smoka zapowiada oficjalne otwarcie nowej siedziby firmy Henkel dla regionu Azja-Pacyfik oraz Chiny w Szanghaju.

Henkel rozpoczyna projekt unowocześniania wszystkich swoich stron internetowych od otwarcia międzynarodowej strony głównej pod adresem www.henkel.com. W 2007 r. pojawiają się nowe strony internetowe dla Ameryki Północnej, Niemiec, Wielkiej Brytanii i Irlandii, Europy Środkowo-Wschodniej, Meksyku, regionu Andów, Szwecji, Finlandii, Norwegii i Danii.

Na corocznym, Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy, spółka Henkel Management AG dołączyła do spółki Henkel KGaA jako jej jedyny wspólnik ponoszący odpowiedzialność z majątku osobistego. W związku z tym, spółka przyjęła nową nazwę: Henkel AG & Co. KGaA.

W roku 2008 doszło do dwóch ważnych zmian na najwyższym szczeblu kierowniczym. Osiągnąwszy wiek emerytalny, prof. dr Ulrich Lehner planowo ustąpił ze stanowiska Prezesa Zarządu Henkel KgaA w dniu Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy. Jego miejsce zajął pochodzący z Danii Kasper Rorsted (ur. 1962 r.), Prezes Zarządu Henkel Management AG. W czerwcu 2008 r. z Zarządu odszedł  także Alois Linder, wiceprezes działu Adhesive Technologies. Jego następcą jest Thomas Geitner (ur. 1955 r.).

3 kwietnia Henkel przejął od spółki Akzo Nobel jej dwa działy: kleje i materiały elektroniczne, które należały wcześniej do National Starch. Dzięki tej transakcji Henkel znacząco umocnił swoją i tak wiodącą pozycję na światowym rynku klejów, w szczególności w sektorze technologii przemysłowych. Działalność przejęta od National Starch oraz działalność istniejącego działu Adhesive Technologies firmy Henkel doskonale się uzupełniają. Aby sfinansować tą transakcję, w listopadzie Henkel sprzedał swoje udziały w Ecolab Inc..

W 2008 r. Henkel po raz kolejny wprowadził wiele innowacyjnych produktów, a oto niektóre z nich:

Jesienią, do grona środków czystości oferowanych przez firmę Henkel dołączyła nowa marka - Terra Activ. Produkty Terra Activ to gwarancja lśniącej czystości w każdym domu. Dzięki składnikom opartym głównie na surowcach odnawialnych i stosowaniu wyłącznie certyfikowanego oleju palmowego, linia Terra Active wpisuje się w program ochrony lasów deszczowych. Pod marką Terra Active znajduje się pięć produktów: płyn do mycia naczyń, wielofunkcyjny płyn do czyszczenia, środek do czyszczenia toalet, środek do czyszczenia łazienki i płyn do mycia szyb.

Coloriste to pierwszy produkt do trwałej koloryzacji włosów marki Schwarzkopf, który nadaje włosom intensywny i świetlisty kolor zaledwie w 10 minut. Zgłoszona do opatentowania formuła zawierająca argininę sprawia, że barwniki działają skuteczniej, co minimalizuje ryzyko uszkodzenia włosa w czasie farbowania.

Klej błyskawiczny Loctite Flex Gel trwale i mocno łączy drewno, metale, tworzywa sztuczne, gumę i skórę, może być stosowany zarówno w pomieszczeniach, jak i na zewnątrz budynków. Zawarte w jego składzie mikroskopijne cząstki gumy sprawiają, że produkt jest elastyczny, co umożliwia z kolei przemieszczanie klejone elementów, bez przerwania połączenia. Klej pozwala na szybką i niezawodną naprawę, co przedłuża użytkowanie przedmiotów i przyczynia się do zachowania zasobów naturalnych.

W listopadzie Kasper Rorsted, Prezes Zarządu Henkel, przedstawił trzy nowe cele strategiczne i finansowe do roku 2012:

Trzy nowe strategiczne cele to:

• pełne wykorzystanie potencjału biznesowego
• większe ukierunkowanie na klienta
• wzmacnianie naszego globalnego zespołu

Natomiast cele finansowe firmy Henkel do roku 2012 to:

• średni organiczny wzrost sprzedaży o 3 do 5%
• skorygowany wynik na sprzedaży (marża EBIT – zysk operacyjny) w wysokości 14%
• średni wzrost skorygowanego zysku na akcję uprzywilejowaną w wysokości ponad 10%

W 2008 r. Henkel zdefiniował również cele korporacyjne, które maja być osiągnięte do 2012 roku w zakresie oszczędnego wykorzystania zasobów. Zakładają one:

• obniżenie zużycia energii o kolejne 15% na tonę metryczną wytworzonego produktu , oraz obniżenie związanej z tym emisji dwutlenku węgla
• obniżenie zużycia wody o kolejne 10% na tonę metryczną wytworzonego produktu
• zmniejszenie ilości odpadów o kolejne 10% na tonę metryczną wytworzonego produktu
• cel długoterminowy: całkowite wyeliminowanie wypadków przy pracy. Cel przejściowy do roku 2012 zmniejszenie wypadkowości o 20%.

W grudniu, na pierwszym w historii Niemieckim Kongresie ds. Zrównoważonego Rozwoju, Henkel otrzymał tytuł  „Najbardziej Zrównoważonej  Marki”. Niemiecką nagrodę w dziedzinie zrównoważonego rozwoju otrzymują firmy, które w godny naśladowania sposób łączą sukces ekonomiczny z odpowiedzialnością społeczną i ochroną środowiska oraz stosują zasady zrównoważonego rozwoju by funkcjonować lepiej i sprawniej.

Przed 111 laty chemik Hans Schwarzkopf prowadził małą drogerię w Berlinie. Lata sukcesów rynkowych i stałego rozwoju uczyniły z firmy Schwarzkopf jednego z liderów rynku kosmetyków do pielęgnacji włosów. Dzisiaj Schwarzkopf to jedna z najsilniejszych marek firmy Henkel, oferująca szeroką gamę produktów do koloryzacji, pielęgnacji i stylizacji włosów. Portfel marek Schwarzkopf obejmuje nie tylko marki detaliczne,, ale także produkty profesjonalne do stosowania w salonach fryzjerskich (Schwarzkopf Professional). Firma wprowadziła na rynek wiele innowacyjnych produktów, rewolucjonizując rynek. Na rozpatrzenie czeka ponad 7.600 kolejnych zgłoszonych przez nią wniosków patentowych.

Rok 2009 był świadkiem licznych premier kolejnych innowacyjnych produktów Henkla. Poniżej tylko niektóre spośród wprowadzonych nowości.

Henkel rozszerzył ofertę środków piorących, wprowadzając nowy Persil ActicPower. Persil ActicPower jest szczególnie ekonomiczny - oferuje wysoką wydajność i pełną moc prania już w 15 stopniach. Dostępny w małej, poręcznej butelce.

Syoss – profesjonalna pielęgnacja włosów po dostępnej cenie. Produkt opracowano i przetestowano we współpracy ze stylistami, a jego formuła sprawia, że włosy na co dzień są tak piękne, jak po wizycie w salonie fryzjerskim. Produkt dostępny jest w sklepach detalicznych. Wprowadzenie Syoss na rynek było najbardziej udanym europejskim debiutem rynkowym w kategorii pielęgnacja włosów w 2009 roku.

Dzięki Technomelt Supra Cool 130, Henklowi po raz pierwszy udało się obniżyć temperaturę stosowania kleju termotopliwego Technomelt Supra o średnio 40°C, czyli do 130°C. Takie rozwiązanie pozwala nie tylko na oszczędzenie 30% kosztów energii, ale także na zmniejszenie wysokości zużycia substancji wiążącej o około 20-35 % w porównaniu z klejami na bazie EVA.

Wrzesień 2009: zmiany w Radzie Nadzorczej i Komitecie Akcjonariuszy Henkla. Albrecht Woeste przekazał miejsce w Radzie Nadzorczej i w Komitecie Akcjonariuszy Henkla swojej następczyni, dr Simone Bagel-Trah, finalizując tym samym proces przekazywania sterów firmy piątemu pokoleniu rodziny Henklów. Komitet Akcjonariuszy Henkla wybrał dr Simone Bagel-Trah na swoją nową przewodniczącą w dniu 18 września. 22 września dr Simone Bagel-Trah wybrano również na nową przewodniczącą Rady Nadzorczej Henkla. Zmiany na czele tych dwóch organów nadzoru ogłoszono również na Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy wiosną 2008 r.

Od lutego Henkel ma nowe zasady kształtowania wizerunku graficznego firmy, a także nowe hasło przewodnie „Henkel – Exellence is our Passion” (Doskonałośc jest naszą pasją). „Nasze nowe hasło mówi o tym, co jest dla naszej firmy najważniejsze, co staramy się osiągać poprzez nasze produkty i dzięki naszym pracownikom na całym świecie: staramy się być najlepsi we wszystkim, co robimy” powiedział Kasper Rorsted, Prezes Zarządu.

1 stycznia Jan-Dirk Auris i Bruno Piacenza stali się nowymi członkami Zarządu. Jan-Dirk Auris stanął na czele sektora Adhesive Technologies, a Bruno Piacenza od 1 marca jest odpowiedzialny za sektor Środków piorących i czystości.
W styczniu 2011 roku Henkel powołał do życia Fundację im. Fritza Henkla, która w przyszłości będzie koordynować wszystkie projekty prowadzone w ramach społecznego zaangażowania firmy. Utworzenie Fundacji było efektem wieloletniej działalności społecznej Henkla, która wykracza poza bezpośrednie zainteresowanie biznesowe firmy. Celem Fundacji jest wsparcia programu wolontariatu pracowniczego, pomoc humanitarna w czasie klęsk żywiołowych oraz inne działania pro-społeczne realizowane w imieniu przedsiębiorstwa i marek Henkla.